Van kinds af aan was milieu al een hot item bij ons thuis, terwijl het toen nog niet zo heette. Mijn vader was ook hovenier van beroep, maar eigenlijk was het meer zijn hobby. Als er even een mogelijkheid was, ging vader wandelen. En wij kinderen mochten soms mee. Dan liet hij ons zien waar bepaalde planten stonden in het veld en hij vertelde waarom die nou net op die plek konden voorkomen. Hij leerde ons over het gedrag van insecten en hun functie in de verspreiding van planten. Maar wat misschien wel het belangrijkste was: hij leerde ons zien. Dat is iets anders dan kijken. Maar daar wil ik het nu niet over hebben. Wel over bloemetjes en bijtjes. En ook over rupsen, vlinders, lieveheersbeestjes, zweefvliegen, sluipwespen en nog een heleboel andere nuttige insecten.

De natuur is: 'eten of gegeten worden'. Zonder verstoring is dat een evenwicht. Waarom heeft een eend zoveel kuikentjes? Omdat er zoveel kleintjes sneuvelen. Daarom wordt er voor een groot nest gezord, zodat de kans groot is dat er toch een paar overblijven om de soort in stand te houden. Dit geldt voor vrijwel alle planten en dieren. Totdat de mens er zich mee ging bemoeien. Toen was het evenwicht eruit. Door het bespuiten van gewassen gingen niet alleen schadelijke- maar ook nuttige insecten dood. Tevens stapelde datzelfde gif zich op in de vogels die van die insecten leven, waardoor ook die het loodje legden. En alles heeft zoveel verband met elkaar dat uiteindelijk de mens, als laatste in z´n voedselketen, ook dit gif binnenkrijgt. Het vele gifspuiten is voorbij. De gevolgen ervan nog niet. Daarom is het goed om de natuur een beetje te helpen. Dat hoeft niet persé door grote organisaties te gebeuren, want u kunt dat zelf ook. In het klein of een beetje groter.

Een van mijn klanten, waar ik al sinds mensenheugenis kom, had nog een bestelling van me tegoed. Toen ik aankwam zat alles op slot. Maar de sproeiers stonden volop aan en in de verte hoorde ik gestaag eeen maaier lopen, dus ging ik maar eens op zoek. In de diepe tuin achter het huis, zag ik in de verte een rood shirt op een zitmaaier rondtuffen. En jawel, bij de ´schuilhut´, aan de vijver zat de wederhelft. Rondom het huis is hun tuin met mooie perken vol bloeiende planten. Hierachter echter, mag groeien wat er wil en waar het wil. In wat eerst een weiland was, zijn alleen delen met bosplantsoen bomen aangeplant. En er is een natuurlijke vijver aangelegd, met een eiland waar je met een bootje naar toe kunt. En verder heeft de natuur het zelf ingevuld. Ieder jaar is het dus weer een verrassing wat er nu weer aan planten komt groeien. En dus wat er aan insecten en vogels op af komt. Ik werd dus ook meteen meegenomen naar een spannend plantje waarvan ik moest zeggen wat het was. Het was overigens, zoals ze zelf al zei, een leuk soort paardenbloem. Echt een opzoekertje.

Wat er in deze tuin gebeurt, kan eigenlijk in iedere tuin. Ook als u een heel klein tuintje of alleen een balkon heeft. Want als u meerjarige of vaste bloeiende planten zet, zoals vlinderstruik of klimhortensia, dan biedt u de hommels en bijen, nuttig voor de bestuiving van gewassen, een rijke bron van nectar en stuifmeel. Uit de eitjes van de zweefvlieg, die u aantrekt met ook andere bloeiende planten, komen larven, die enorme hoeveelheden bladluizen eten. Ook lieveheersbeestjes maken zich op die manier nuttig. Zo wordt de luizenoverlast heel natuurlijk opgelost! Een logisch gevolg van het hebben van veel insecten, is het aantrekken van vogels. Hoewel ik het tot nu toe alleen over nuttige en totaal niet vervelende insecten had, ziet men over het algemeen liever vogels in z´n tuin. Maar het een gaat niet zonder het ander. Als u verder nog zorgt voor een nestkastje, vruchten in het najaar (voor de vlinders) en hoopjes van blad en takken (voor de egels) dan draagt u uw steentje bij aan een rijkere flora en fauna in uw omgeving.

Nog even terug naar de tuin van daarnet. Als ik daar ben, raken we altijd aan de praat. Over de tuin, het leven, auto´s, zaken, de krant. Meestal is een telefoontje van mijn vrouw nodig om me er op te wijzen dat het tijd wordt om te gaan eten thuis. Dit keer was mijn vrouw mee en waren de kinderen bij oma. Het bezoek verliep niet anders. Dit keer wat het oma die belde. ´Of we de kinderen soms vergeten waren?´Maar dat kan natuurlijk niet, als je het over bloemetjes en bijtjes hebt.